Самаабмежаванне і ахвяра

Магчыма, што смак да самаабмежавання, які гэтыя перакананні, якім бы яны ні былі ілжывыя, прышчыпілі чалавецтву, быў небескарысны для ѡмацнення чалавечага роду.

Бо сіла роднага і індывідуальнага характару складаецца пераважна ѡ здольнасці ахвяраваць цяперашнім дзеля будучага, у пагардзе спакусамі эфемэрнага задавальнення дзеля больш аддаленага і ѡстойлівага задаволення.

Чым больш практыкуюць у сабе гэтую здольнасць, тым узнесены характар становіцца; вышэйшы ж героізм дасягаецца тым, хто дзеля захавання або заваявання свабоды і прауды для іншых, магчыма далёкіх, эпох, адмаўляецца ад жыццёвы задавальненняу і нават ад самага жыцця.